iranpack-sanat-bastebandi-154-APP Foopak_layers 72 dpi

تقـاضـا و چـالـش‌هـا برای مقـوا افـزایـش می‌یـابد

با این حال،‌ مسئله اصلی پوشش‌های محافظتی استفاده از مواد غیرتجدیدپذیر نیست،‌ بلکه تاثیر ابدی آنهاست: کاغذها و مقواهای دارای پوشش محافظتی به تکنولوژی‌های بازیافت خاصی نیاز دارند که جداسازی مواد، مثل طبقه‌بندی بصری را امکان‌پذیر سازد.

به نظر می‌رسد صنعت کاغذ و مقوا آینده‌ی روشنی داشته باشد. به گفته آژانس تحقیقاتی Smithers Pira،‌ بر اساس روال‌های کنونی، این بخش شاهد یک دوره رشد پایدار سالانه ۶ درصدی تا سال ۲۰۱۷ خواهد بود. این روال منجر به یک بازار جهانی با بیش از ۳۰ میلیون تن به ارزش حدود ۷۰ میلیارد دلار می‌شود.

این یعنی تقاضا برای کاغذ و مقوای محصولات غذایی نزدیک به ۵/۷ میلیون تن بالاتر از ۲۰۱۲ خواهد بود که برای صنعت کاغذ و مقوا که همواره به دنبال فرصتهای جدید است، موقعیت پرسودی است.

رشد عظیم تقاضای بسته‌بندی غذایی (درکنار رشد جمعیت وافزایش طبقه متوسط در بازارهای نوظهور) تا کنون تاثیر مثبتی بر صنعت کاغذ داشته است، و استفاده از کاغذ و مقوا برای چاپ، جای خود را به محصولات ویژه مثل کاغذ و مقوای دارای تماس با غذا داده‌اند. کاغذ و مقوا، به عنوان یک نوع ماده، ماده محبوبی برای استفاده از محصولات دارای تماس با غذا است. در حقیقت،‌ اختراعات اخیر در تکنولوژی محافظتی آن را به گزینه منتخب در بسیاری از بسته‌بندی‌ها تبدیل کرده‌اند.

چالش‌ها

چالش‌هایی هم در این بین وجود دارند. کاغذ و مقوا تنها به طور ایمن و موثر در محافظت از غذا به همراه یک پوشش محافظتی کار می‌کنند. به طور سنتی، در شرایطی که به مقاومت چربی نیاز بوده، یا زمانی که پوشش‌های محافظتی تمام (اکسیژنی یا مایع) مانند جعبه آب‌میوه یا فنجان قهوه نیاز هست این پوشش محافظتی یک لایه موم پارافینی بوده است. پوشش‌های محافظتی پلاستیکی غذا در سیل گرمایی، که در بسیاری از اشکال و طراحی‌های بسته‌بندی یک نیاز حیاتی است،‌ هم ضروری هستند. این پوشش‌های محافظتی سنتی عملکرد خوبی دارند. در حالی که استفاده از یک پوشش محافظتی سنتی شامل استفاده از مواد غیرتجدید‌پذیر می‌شود، کمیت‌های موجود در این فرآیند خیلی کوچک هستند و پیشرفت‌های اخیر در تکنولوژی‌های پوششی استفاده از آنها را کمتر هم می‌کنند.

با این حال،‌ مسئله اصلی پوشش‌های محافظتی استفاده از مواد غیرتجدیدپذیر نیست،‌ بلکه تاثیر ابدی آنهاست: کاغذها و مقواهای دارای پوشش محافظتی به تکنولوژی‌های بازیافت خاصی نیاز دارند که جداسازی مواد، مثل طبقه‌بندی بصری را امکان‌پذیر سازد. به ویژه، در نتیجه زیرساخت و تکنولوژی موجود ناکارآمد،‌ این یک مسئله مهم در بازارهای نوظهور است که تقاضا در آنها در طی سال‌های پیش رو بیش از همه خواهد بود.
پلاستیک‌های زیستی (بیوپلاستیک)

در مقابل پوشش‌های پایه آب

به همین دلیل، ‌در سال‌های اخیر تمرکز زیادی بر تولید یک تکنولوژی جدید محافظتی بوده است که یا منبع تجدیدپذیر داشته، ‌قابل بازیافت یا تجدیدپذیربوده یا دارای هر سه ویژگی باشد. تکنولوژی بیوپلاستیک بخشی است که رشد سریعی دارد. این بخش تا حدی رشد کرده است که می‌تواند با پلاستیک‌های سنتی کاربردی رقابت کند. به عنوان مثال به بطری‌های گیاهی کوکاکولا نگاه کنید.

اگرچه تکنولوژی پوشش بیوپلاستیک با چالش‌هایی هم روبروست. اول از همه، ‌سردرگمی در مورد این که چه اصطلاحی به بهترین شکل این تکنولوژی را توصیف می‌کند صاحبان برندهای تجاری را درگیر کرده است. آیا ما در مورد یک تکنولوژی تجدیدپذیر صحبت می‌کنیم؟ یا زیست‌تجزیه‌پذیر؟ علاوه ‌بر این،‌ بیوپلاستیک‌ها می‌توانند مصرف‌کنندگان را گیج کنند. آیا باید آنها را از مواد دیگر جدا کرد؟ آیا قابل بازیافت هستند؟ آیا می‌توان آنها را در کمپوست قرار داد؟

در آخر، مسئله چرخه زندگی به ویژه در خصوص پلاستیک‌های نسل اول مطرح می‌شود: آیا ماده خام مورد استفاده در تولید آنها مواد غذایی که برای مصرف انسان‌هاست را دور می‌ریزد؟ اثر آن بر اقلیم و محیط زیست چیست؟ خوشبختانه، در مورد سوال چرخه حیات، تکنولوژی بیوپلاستیک تا جایی پیشرفت کرده است که به زودی از مواد ضایعاتی به عنوان مواد خام استفاده می‌کند. به وی‍ژه در صنعت کاغذ و خمیر، تلاش‌هایی در حال انجام است تا مشخص شود چطور لیگنین، که محصول جانبی فرآیند خمیرسازی است،‌ را می‌توان به عنوان ماده خام استفاده کرد.

یک رویکرد تعارف‌آمیز حرکت به سمت پوششه‌ای پایه آبی است. استفاده از پایه آب بدین معناست که پوشش را می‌توان در بازیافت برداشته، در یک برنامه شهری به کمپوست بدل کرد، یا در بدترین حالت،‌ محصول در یک محل دفن زباله به کندی تجزیه می‌شود (البته سریعتر از پلاستیک). معرفی پوشش پایه آبی به ویژه برای کاربردهایی مهم است که در آن تکنولوژی حفاظتی مایع و اکسیژنی کامل نیاز نیست، مانند بخش خدمات غذای فست‌فود، که در آن بسته‌بندی حجم زیادی داشته و به چرخه بازیافت وارد نمی‌شود.

آینده کاغذ و مقوا

در آینده ما احتمالا شامل توسعه مستمر بیوپلاستیک‌ها به عنوان پوشش‌های محافظتی خواهیم بود. در حال حاضر مسئله تکنولوژی یا کاربری نیست، بلکه قیمت‌های رقابتی و نوع و کمیت مواد خام مورد مصرف است. در مقابل،‌صنعت شاهد استفاده روزافزون از پوشش‌های پایه آب، ‌به ویژه برای محصولاتی خواهد بود که تنها نیاز به محافظت در برابر چربی دارند. این تکنولوژی باعث می‌شود کاغذ و مقوا رقابتی‌تر شود و با تمامی مواد جایگزین امروزه از نظر کارایی و چرخه زندگی به خوبی رقابت می‌کند اما با تکنولوژی محافظتی آینده،‌ کاغذ و مقوا می‌توانند به طور بالقوه ماده منتخب در بسیاری از انواع بسته‌بندی باشند.

بیشتر بخوانید . . .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *